سوگ آزادی

2010-02-18T08:50:00.000-08:00

شب شد ه است و روزگار در چرخش معیوبی روزهایش تاریکتر از شبهایش شده است... من از شب ها بیشتر لذت می برم تا صبح॥صبح دلگیر است و "ابر خاکستری بی باران" آسمان ، این قدیسه ی پاک را به چنان سیاه کاره ی دوره گردی تبدیل می کند که به هر کس به چشم انتقام می نگرد...سقف آسمان زیر زمین می افتد و خدا از آسمان هجرت می کند...

اما شب ها آسمان بلند تر می شود و شاید خداوند خدا بر جای قبلی اش دوباره می نشیند و در تاریکی به زخم خوردگان آن" سیاه کار سفید و و نورانی" می نگرد ...

خدایا، سکوت تو دلگیر است و من انگار یعقوب یوسف گم کرده ای می شوم که بر چاه خالی فریاد می زند و هیچ چیز جز صدای خود نمی شنود...خدایا...جوابم را بده...به کدامین نام تو را باید خواند، ای پاک ترین.... ای مهربان و ای آزاد ...

خدای من، صدایم را می شنوی... می دانم شب که می شود آسمان را جانی دوباره می بخشی و در جدالی پیوسته براین دونان که سقفش را به اعماق زمین بردند ، می تازی...
خدای من...
خدای مهربان من...صدای من از گلویم بیشتر اوج نمی گیرد...در همان نقطه ی اوج می میرد و خاموش می شود...خدایا...

خدای من...

من با تو بیگانه نیستم... من قطره ای از توام که در این خشکی روز به روز کمتر می شوم...لااقل جانی دوباره بر من بخش...
نگذار از تو خالی شوم ॥
خدایا ...
کمک کن...خدای من

خدایا

2009-11-07T08:00:00.000-08:00

حس بدی است انگار بخواهند دندانت را بکشند ..انگارزیر باران مانده باشی و آرزوی مرگ کنی...انگار لحظه ها معلق شوند و تو عجله داشته باشی...انگار تاصبح نتوانی صبر کنی..انگار صبح ندانی چه کار کنی....

بغض چون ماری بر گلو و قلبم چنبره زده کسی نیست تا روی شانه اش سرم را بگذارم...کسی نیست تا با صدایش این مار را افسون و کند و عزایم بخواند و از گلویم بیرونش آورد...
نه! گریه هم نمی آید ... و این بدتر است...گاهی وقت ها آنقدر بغض چنان بر گلوی آدم می تازد که راه گریه را هم می بندد... من حالم بد است...

در این شب سیاهم گم گشت راه مقصود

2009-10-24T09:52:00.000-07:00

اتفاقات گیج کننده ای می افتد... من دچار حس های غریبی شده ام... من بعضا از همنوعان و دوستان نازنینم بیزار می شوم... مثلا اینکه چرا اینها این قدر بی هیچ دغدغه ای زندگی می کنند؟ اینکه بحث سیاسی می کنند اما وقتی کار به مقام معظم می رسد دیگر می گویند نه !!! خب حتما ایشان چیزی می داند که این طوری می کنند.

من به شدت بعد از این اتفاقات نگرانم... و یاد روزهای پر التهاب چهارده سالگی ام می افتم که سوالات من وقتی به "خدا" می رسید به من می گفتند ما نمی توانیم او را بفهمیم... حتما حکمتی دارد.. آن روزها تنها موجود پیچیده ی غیر قابل فهم خدا بود...نه مقام معظم
دیگر این بی دغدغه بودن...نه دغدغه جهالت.... نه دغدغه مردمانی که می میرند و ظلمی که روا می شود ...و نه...این اتلاف بی وقفه عمر توسط نگارنده قابل تحمل است....هیچ کدام...
-------------------------------------------------
من هنوز هم بی نهایت عاشق ادبیاتم....

به راستی که چه طور می توان نسبت به همه چیز بی اعتنا بود؟ همه ی تلاش های صادقانه را با لبخندی خالی از محبت پاسخ داد .

2009-10-19T10:28:00.000-07:00

لحظه ها در گذرند...
و این جهالت پر دامنه هر لحظه دامنم را تر تر می کند....
من می ترسم...
من می ترسم....چه قدر فاصله است میان جان پر تلاطم من و آرامش آگاهی...
و سیل این کتاب های نخوانده...واقعا خانه برانداز شده است...
-------------------------------------------------------
ما درس فوق العاده ای داریم به اسم "مرجع شناسی و روش تحقیق"...اقل العباد در حال گذران از این فوق العادگی است...تقریبا سه هفته است که به طور متوسط روزی چهار ساعت در کتابخانه کار می کنم... و گاهی حس می کنم مرغ جان این بدن جانور را ترک کرده است....چه می شود کرد جز لذت بردن؟ معمولا بعد از اینکه کارم در کتابخانه تمام می شود خود را چیزی جز جرثومه ی فساد نمی بینم...گرد چندین ساله ی این کتاب های دست نخورده بر من وقتی می نشیند دیگر با آب کوثر هم پاک نمی شود...استاد ٍ تقریبا چونان درسمان فوق العاده آقای دکتر آزادیان قدس الله روحه العزیزو ادام الله ظله بطول عمره چنان لذتی به من بخشید که این چرخش نوزده ساله روزگار هرگز به این اقل العباد چنین لذتی نبخشیده بود...ای آنکه باده های لبش را تو منکری /در چشم من نگر که پر از می چو ساغر است!

دیگر همین ها !!!!
یک چیز دیگر! عشق به زبان آلمانی هم واقعا مرا دم به دم دچار جنون ادواری می کند...وقتی در آلمانی لغت کم می آورم ناخود آگاه ذهنم کلمه می سازد بر اساس الگوی ترکیب در زبان آلمانی... دیروز برای نمایشنامه از خودم یک لغت ساختم بسی زیبا!!! اشپیل شقیفت! چه کسی می تواند حال مرا درک کند ؟
دو یا سه هفته پیش توانستم یکی دو بیت از گوته را بفهمم !!! تنها تفاوتش در جای موصوف و صفت بود... خدایان لاینتاهی شعر گوته مرا با خود کجا می برند؟ من در این دنیا آمده ام که فقط درد بکشم و لذت ببرم... از این معجزه مکرر...از این قوه ی ناطقه...از این همه کتاب... از شاهنامه ی بزرگ...از این عمر گذران که حاصلی جز لذت ندارد....و جز لحظه های دردناک

همه اش تقصیر احمدی نژاد (بی.همه .چیز) است و گرنه تو الان به جای اینکه ینگه دنیا باشی می توانستی پیش من باشی... من واقعا دلم برایت تنگ شده است.... را ست می گویم...دلم بی نهایت برایت تنگ شده است و حوض لجنی رنگ چشمانت( شوخی بود....) خب من چشمانت را به حوضی آمیخته به لجن و عسل تشبیه می کنم...خب می گویند چشمان من همرنگ توست پس اتفاق خاصی نیفتاد...حوض چشمانت خالی از ماهیان قرمز باد!!!!دوست دارم کنار این حوض لجن آلود که تشعشع آفتاب زرین از پشت برگ های خشک پاییز بر آن می افتد بنشینم و تمام ماهیان قرمزش را شکار کنم...و بعد در آن بپرم تا حافظه ات از یاد من پر باشد....راستی به شکوفه ها به باران به شفیعی...به یار شاطر به .... برسان سلام مارا !!!!
پروانه عزیزم....من راست می گویم ....با همه بی تفاوتی ام واقعا دلم برایت تنگ شده است....دلم برای آن روزها تنگ شده است.... هنوز روسری های تو در کمد من است و من .... چه قدر دلم می خواهد در جای من بخوابی و آواره ام کنی.....
من تو را خواهم دید زود یا دیر آ نطرف دنیا یا همین طرف!!!

2009-09-28T07:29:00.000-07:00

چگونه انکار کنم صداقت چشمانی را که من خیره شده بود؟ حاشا که در من چنین توانی باشد می توانم از لحظه هایی که حس کردم در کلامت تو تکرار می شوم دوری کنم؟ تو ازمن حرف می زدی و زنگ کلامت زنگار روحم را می خراشید ...اما عجبا که من هیچ شبیه آن قدیسه ی مریم نام نبودم بی جهت مرا با او یکی دانستی...اشتباه کوچکی که خطایی این چنین بزرگ به بار آورد...بعد از آنکه مرا به نام آن قدیسه خواندی و تکرار کردی و من از روی احولی خودم را در جامه ی آن قدیسه دیدم آنطور که باورم شد من اویم... نه این من نبودم سیاه باطنی که در جامه ی سپید پنهان می کند .. آه ای زیباترین !!! "به راستی صلت کدام قصیده ای ای غزل" با چنین اقصیده ای که تو در وصف من سروده ای و مرا صله ی خود دانسته ای ...حاشا !چنین صله ای در خور ان قصیده نیست روزان و شبانم از آن تو...ای خوشترین کرانه ی موج سرود من... .. ...

خانه ای جدید

2009-09-24T08:16:00.000-07:00

ترجیح می دهم اینجا باشم.. همین